برای نازنین
 
نمونه ای از تحریف تاریخ در مختارنامه

سایت انتخاب، مصاحبه ای با دکتر محمد حسین رجبی (دوانی) معاون پژوهشی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه امام حسین(ع) داشته که وی در این مصاحبه به بخشی از مغایرتهای سریال مختارنامه با واقعیت اذعان کرده است. جالب آنکه او به نوعی این تحریفات را توجیه نیز کرده است. بخشی از این مصاحبه عینا درج می شود و قضاوت را بر عهده خودتان می گذارم.

 

- یکی از افراد دیگری که طبق شواهد تاریخی با مصعب همراه شد ابراهیم پسر مالک اشتر نخعی است که در گفت وگوی قبلی که با شما داشتیم، اشاره شد که ابراهیم بر خلاف آن چه مختارنامه نمایش می دهد، دچار بی بصیرتی شد و مختار را رها کرد و به سپاه مصعب پیوست؟

- در سریال چهره ابراهیم خیلی مثبت نمایش داده شد. شاید اگر من هم به جای کارگردان بودم، همین کار را می کردم چون بالاخره او پسر شخصیت بزرگی در جهان تشیع است که سردار امام علی (ع) بوده و آن حضرت وقتی مالک به شهادت رسید، در شهادت مالک بی تابی می کردند و فرمودند: جایگاه مالک برای من مانند جایگاه من برای پیامبر(ص) بود. بیننده از پسر چنین شخصیتی انتظار ندارد که دچار بی بصیرتی شود، خیانت کند و عملکرد اشتباهی داشته باشد. به همین دلیل این موارد در فیلم نیامد.حتی مطرح شد که او سابقه دوستی با حضرت عباس(ع) را داشته و یار آن حضرت بوده است. درحالی که در این باره در تاریخ چیزی نقل نشده است.ضمن این که در سریال این طور مطرح شد که او قصد یاری مختار را داشت ولی خیانت ها و شیطنت هایی اجازه نداد که مکاتبات بین مختار و ابراهیم به درستی انجام شود. لذا در اثر تعللی که صورت گرفت ابراهیم نتوانست به یاری مختار بیاید، درحالی که این طور نیست. از مسلمات تاریخ این است که در آن ۴ماهی که مختار در دارالاماره کوفه محاصره بود، ابراهیم فرصت کافی داشت که به کمک او بشتابد. او اگر همچنان اعتقاد به بقای قیام مختار و حقانیت راه او داشت باید خود را به او می رساند ولی این کار را نکرد.

وقتی مصعب بن زبیر و عبدالملک مروانی خلیفه اموی بعد از شهادت مختار برای همکاری از ابراهیم دعوت کردند اگر او به حقیقت صاحب بصیرت بود و هدف مقدسی داشت، باید می فهمید که این دو فاسد و در جبهه باطل هستند، ولی او در دو راهی انتخاب این دو نفر ماند و سرانجام پیشنهاد مصعب را پذیرفت و به قاتل مختار پیوست. این امر به گونه ای برای مصعب ارزشمند بود که وقتی ابراهیم به نزد او آمد از مهلب آن سردار برجسته و باتجربه اش بی نیاز شد و او را برای حکومت به خراسان فرستاد و ابراهیم فرمانده و سردار اصلی مصعب شد. این لغزش و عملکرد اشتباه از ابراهیم سرزده است

و جالب است که وقتی ما دقت می کنیم می بینیم در لسان اهل بیت (ع) در تجلیل از مختار فرمایشاتی داریم ولی اصلا آن بزرگواران از ابراهیم یادی نکردند و در مدح او نکته ای را نفرمودند. با این که ابراهیم قاتل عبیدا...بن زیاد بود و سر او را برای مختار فرستاد و مختار سر را برای امام سجاد(ع) و اهل بیت(ع) فرستاد و دل آن ها شاد شد. بنابراین اگر ابراهیم به خطا نمی رفت و عملکرد مثبتی می داشت، به ویژه این که فرزند مالک اشتر با آن سوابق درخشان هم بود، پس باید در لسان اهل بیت (ع) مورد تمجید قرار می گرفت ولی هیچ مطلبی درباره ابراهیم از لسان اهل بیت(ع) نداریم.در نهایت ابراهیم در جنگی که بین مصعب و عبدالملک مروان رخ داد، درحالی که سردار مصعب از او دفاع می کرد، کشته شد. سر ابراهیم را هم بریدند و جنازه اش را آتش زدند.

منبع


نظرات | ۱۳٩٠/٥/٢٥ - کاوه |لینک به نوشته

onLoad and onUnload Example