برای نازنین
 
حماس واقعاَ چه می خواهد؟

«حماس واقعا چه می‌خواهد؟» عنوان مقاله‌ای است به قلم گیدیون لوی، عضو شورای سردبیری روزنامه اسرائیلی هاآرتص که روز یکشنبه در این روزنامه منتشر شده است.
 
نویسنده: گیدیون لوی
ترجمه: سایرا رفیعی

 
ما هر آن‌چه را که می‌شد در مورد حماس گفت گفته‌ایم: بنیادگراست، غیردموکراتیک است، خشن است، اسرائیل را به رسمیت نمی‌شناسد، غیرنظامیان را هدف قرار می‌دهد، تسلیحاتش را در مدرسه‌ها و بیمارستان‌ها مخفی می‌کند، در محافظت از مردم غزه نمی‌کوشد؛ ما همه این حرف‌ها را زده‌ایم و درست هم گفته‌ایم. اکنون باید لحظه‌ای درنگ کنیم و به حماس گوش بدهیم. حتی می‌توانیم خود را جای آن بگذاریم، شاید حتی بتوانیم شهامت و استقامت حماس، این دشمن خونی‌مان را در وضعیت‌های طاقت‌فرسا بستاییم.
 
اما اسرائیل ترجیح می‌دهد که گوش‌هایش را بگیرد و تقاضاهای طرف مقابل را نشنود. حتی زمانی‌که آن‌ تقاضاها برحق‌اند و سازگار با منافع بلندمدت اسرائیل.

اسرائیل ترجیح می‌دهد با بی‌رحمی به حماس حمله کند، بی‌هیچ هدفی مگر انتقام. این‌بار مقصود کاملاً روشن است: اسرائیل می‌گوید نمی‌خواهد حماس را از صحنه گیتی محو کند – حتی اسرائیل هم می‌فهمد که در این صورت سومالی دیگری در انتظارش نشسته است – اما اسرائیل هنوز نمی‌خواهد به تقاضاهای حماس گوش دهد. آیا همه آن‌ها "حیوانند"؟ فرض کنیم هستند. اما آن‌ها آن‌جا باقی خواهند ماند و اسرائیل نیز این را می‌داند، پس چرا گوش نمی‌دهد؟
 
هفته گذشته ۱۰ شرط منسوب به حماس و جهاد اسلامی برای ایجاد آتش‌بسی ده ساله منتشر شد. می‌توان شک کرد که این‌ها واقعا تقاضاهای این دو سازمان باشند، اما آن‌ها می‌توانند مبنایی منصفانه برای توافق به شمار روند. حتی یک شرط بی‌پایه در میان آن‌ها وجود ندارد.
 
حماس و جهاد اسلامی خواهان آزادی برای غزه هستند. آیا تقاضایی منصفانه‌تر و معقول‌تر وجود دارد؟ جز پذیرش این شرط هیچ راهی برای پایان بخشیدن به دور باطل کشتار وجود ندارد؛ کشتاری که هم‌اکنون جریان دارد و چند ماه دیگر هم دوباره از سر گرفته خواهد شد. هیچ عملیات نظامی زمینی، هوایی یا دریایی مساله‌ای را حل نخواهد کرد. فقط تغییر نگرشی بنیادین درباره غزه می‌تواند چیزی را تضمین کند که همگان در پی‌اش هستند: آرامش.
 
فهرست تقاضاها را بخوانید و صادقانه قضاوت کنید که آیا یک تقاضای غیرمنصفانه در آن وجود دارد یا نه:
-عقب‌نشینی نیروهای دفاعی اسرائیل و رخصت دادن به کشاورزان برای کشت زمین‌هایشان تا محدوده خط حائل
-آزادی همه زندانیانی که در جریان مبادله گیلعاد شلیط آزاد شده بودند و مجدداً دستگیر شده‌اند -پایان محاصره و باز شدن گذرگاه‌ها
-باز شدن بندر و فرودگاهی تحت مدیریت سازمان ملل
-گسترش محدوده ماهی‌گیری
-نظارت بین‌المللی بر گذرگاه رفح
-تعهد اسرائیل به آتش‌بسی ده ساله و عدم پرواز هواپیماهای اسرائیلی در محدوده هوایی غزه
-اجازه دادن به ساکنان غزه برای دیدار از اورشلیم و نماز خواندن در مسجدالاقصی
-تعهد اسرائیل به عدم دخالت در سیاست داخلی فلسطینیان از جمله تشکیل حکومت واحد
-و باز کردن بخش صنعتی غزه.
 
این شروط مدنی هستند، اما راه رسیدن به آن‌ها نظامی، خشن و جنایت‌کارانه است. اما حقیقت (تلخ) آن است که زمانی که غزه راکتی به اسرائیل شلیک نمی‌کند کسی به آن اهمیتی نمی‌دهد. به سرنوشت رهبری فلسطینی نگاه کنید که از خشونت خسته شده بود. اسرائیل هر چه در چنته داشت کرد که محمود عباس را نابود کند. نتیجه اسف‌انگیز چه بود؟ فقط زور راه می‌گشاید.
 
جنگ جاری انتخابی بود، انتخابی که ما کردیم. درست است که پس از آنکه حماس راکت‌پراکنی را شروع کرد اسرائیل می‌بایست پاسخ می‌داد. اما برخلاف پروپاگاندایی که اسرائیل می‌خواهد به فروشش برساند، راکت‌ها بی‌جهت از آسمان نباریدند.
چند ماه به عقب برویم: بی‌نتیجه ماندن مذاکرات که مقصر آن اسرائیل بود، جنگ علیه حماس پس از قتل سه نوجوان در کرانه باختری، که هنوز در مورد آنکه حماس در آن دست داشته تردید وجود دارد، نیز دستگیری نسنجیده پانصد نفر از اعضای حماس، ممانعت از پرداخت حقوق کارگران حماس که در غزه کار می‌کنند، و مخالفت اسرائیل با تشکیل حکومت واحد که می‌توانست این سازمان را وارد عرصه سیاست کند.
هر کس که فکر می‌کند می‌شد حماس در برابر همه این‌ها سر تسلیم فرود آورد دچار کبر و نخوت و نابینایی است.
 
میزان خونی که در غزه – و به میزان کمتری در اسرائیل - در حال ریخته شدن است خوف‌ناک است. این خون بیهوده ریخته می‌شود. حماس را اسرائیل زمین‌گیر کرده و مصر تحقیرش کرده است. تنها بخت برای راه حلی واقعی درست خلاف کاری است که اسرائیل می‌کند. بندری در غزه برای صدور توت‌فرنگی‌های بی‌نظیرش؟ چه ارتدادی از نظر اسرائیلی‌ها! بار دیگر ارجحیت با [ریختن] خون فلسطینی‌هاست تا [صدور] توت‌فرنگی‌هایشان.»

منبع: عصر ایران


نظرات | ۱۳٩۳/٤/۳۱ - کاوه |لینک به نوشته

فاجعه در بلو هوریزنته، برزیل نابود شد!

فاجعه بلو هوریزنته، برزیل نابود شد!

 

"برزیل درگذشت" ؛ این خلاصه آن چیزی است که در نیمه نهایی جام جهانی 2014 برزیل اتفاق افتاد. آنچه در "بلوهوریزونت" گذشت، یادآور فاجعه"ماراکانا" برای مردم این کشور بود.
در 1950 ، زمانی که برزیل میزبان جام جهانی بود، در فینال با اروگوئه مواجه شد. آن دیدار ، پرتماشاگرترین مسابقه فوتبال جهان بود: 199 هزار 854 نفر.

 اما در پایان این اروگوئه بود که با گل "گیگیا" قهرمان شد. برزیلی ها از آن رویداد ، بعد از 64 سال به عنوان یک فاجعه نام می برند. اما باخت حیرت انگیزشان در برابر آلمان ، آن فاجعه را به حاشیه خواهد راند.

هیچ کس تصورش را هم نمی کرد که برزیل در دوره ای که میزبان بود، نه تنها به فینال نرسد بلکه با نتیجه 7 بر یک تحقیر شود.

آلمانی ها در دقیقه 11 توسط مولر به گل رسیدند. تا اینجای کار ، همه چیز عادی بود و انتظار می رفت برزیل بر حملات خود بیفزاید تا گل خورده را جبران کند. 12 دقیقه بعد اما توفان تاریخی به راه افتاد و از دقیقه 23 تا 29 ، یعنی در 6 دقیقه برزیل 4 گل دیگر خورد، در دقایق 23،25،26 و 29 !

تیم برزیل رسماً منهدم شد و تا پایان نیمه اول، یک بازی ابتدایی از خود به نمایش گذاشت؛ در آن دقایق تنها پیراهن های زرد رنگ، شبیه تیم برزیل بودند و دیگر هیچ! آلمان ها هر اندازه مانند ساعت، منظم و حساب شده کار می کردند، برزیلی ها مانند یک کلاف سردرگم بودند.

سرانجام با پایان نیمه ، یاران برزیل در حالی که سرهایشان را پایین انداخته بودند از زمین خارح شدند تا ببینند اسکولاری برای نیمه دوم، چه اندیشیده است.

در فاصله دو نیمه ، برخی شهرهای برزیل ، شاهد اولین اعتراضات مردم شدند که نارضایتی خود را از آبروریزی تاریخ فوتبال ابراز می کردند.

نیمه دوم ، همان طور که انتظار می رفت با حملات برزیل آغاز شد اما بازیکنان برزیل که همچنان در شوک شکست بودند، نتوانستند کاری از پیش ببرند و در دقایق 69 و 78 دو گل دیگر هم خوردند و تنها در دقیقه 90 توانستند یکی از گل های خود را جبران کنند.

جالب اینجاست که آلمانی ها با زدن گل های پایانی شان زیاد ابراز خوشحالی نمی کردند ، همان طور که گل دیرهنگام و بی ثمر برزیل، زردپوشان را در میدان و سکوها شاد نکرد، به ویژه آن که تماشاگران برزیلی در اواخر بازی، تیم آلمان را تشویق می کردند.

با بلند شدن صدای سوت پایان، بسیاری از مردان ، زنان و کودکان برزیلی حاضر در استادیوم با صدای بلند شروع به گریستن کردند و بسیاری از هموطنان شان هم در خیابان های برزیل، به اعتراضات خود وسعت دادند و برخی از آنها ، حتی پرچم کشور خودشان را آتش زدند!یکی از تماشاگران برزیل هم بعد از بازی وارد زمین شد تا بازیکنان تیم ملی کشورش را کتک بزند که توسط پلیس دستگیر شد.

برد پرگل 7 بر یک آلمان در برابر برزیل ، یادآور برد 8 بر صفر آلمان در جام جهانی 2002 بود که در برابر عربستان به دست آمد با این تفاوت که آن عربستان بود و این برزیل میزبان مدعی!
برزیل نه تنها بدترین شکست تاریخش را در خاک خود تجربه کرد، بلکه عنوان بدترین خط دفاعی جام جهانی را هم به خود اختصاص داد!

حدود دو هفته قبل، "پله" ستاره رویایی فوتبال برزیل گفته بود: امیدوارم فاجعه "ماراکانا" تکرار نشود و "گیگیا"ی تازه سر برنیاورد و نابودمان نکند؛ پله اما نمی دانست که آلمان پر از "گیگیا"هایی است که نه فقط برای بردن و نابود کردن ، که برای تحقیر میزبان به برزیل رفته بودند.

بعد از فاجعه "ماراکانا"، بازیکنان برزیلی از راهی مخفی عبور داده شدند تا تماشاگران به آنها آسیبی نرسانند. افرادی از شوک آن شکست در خانه سکته کردند و جان دادند و موج اعتراضات مردمی جامعه فوتبال زده برزیل را در بر گرفت. امروز نیز باید تبعات این باخت سهمگین را در بیرون از استادیوم دنبال کرد.

این نتیجه عجیب باعث ثبت رکوردهایی در تاریخ جام جهانی شد.
 
۱) پر گل‌ ترین بازی نیمه نهایی
 
۲) سخت‌ترین شکست تاریخ فوتبال برزیل
 
۳) شانزدهمین گل کلوزه و به دست آوردن عنوان بهترین گلزن تاریخ جام‌های جهانی
 
۴) هشتمین حضور آلمان در فینال جام‌جهانی، پیشتر٬ برزیل و آلمان هر کدام هفت بار فینالیست شده بودند.
 
۵) سنگین‌ترین شکست میزبان در تاریخ جام‌جهانی
 
برزیل پس از 38 سال سنگین‌ترین شکست خود را در بازی‌های خانگی‌اش را تجربه کرد. برزیل 64 بازی خانگی اخیر خود را بدون شکست پشت سر گذاشته بود. نکته جالب این که سلسائو آخرین بار در خانه در کوپاآمه‌ریکا در سال 1975 برابر پرو با سه گل شکست خورد که آن بازی هم در بلو هوریزنته برگزار شده بود.

 

منبع: عصر ایران


نظرات | ۱۳٩۳/٤/۱۸ - کاوه |لینک به نوشته

مقام عراقی: بخشی از جنگنده‌های وارد شده به عراق از ایران هستند

مشاور نظامی جلال طالبانی، رییس‌جمهور عراق گفت: بخشی از جنگنده‌های سوخوی روسی که اخیرا وارد نیروی هوایی عراق شده، از روسیه و بخش دیگر از ایران آمده است.
 
به گزارش ایسنا، وفیق السامرائی که رییس سازمان اطلاعات نظامی عراق در دوره جنگ ایران و عراق و مشاور نظامی جلال طالبانی، رییس‌جمهور عراق است در گفت‌وگو با روزنامه الشرق الاوسط - چاپ لندن گفت که هواپیمای سوخویی که از ایران وارد عراق شده، اصالتا عراقی است و همان هواپیماهایی است که از سال 1991 به ایران داده شده بود.
 
وی ادامه داد: صدام در سال 1991 در زمان جنگ آزادسازی کویت تعداد 143 فروند جنگنده عراقی را از ترس بمباران در اختیار تهران قرار داد در آن زمان عزت الدوری، معاون وقتش به همراه محمد حمزه الزبیدی به تهران رفته و توافقی را با مسوولان ایرانی مبنی بر به امانت گذاشتن این هواپیماها نزد ایران امضاء کردند تا بعد از جنگ این هواپیماها بازگردانده شوند.
 
السامرائی ادامه داد:‌ انواع هواپیماهایی که به امانت سپرده شده بودند، میراج f1، میگ 29 که جنگنده روسی است، میگ 25، سوخوی 25، سوخوی 22 و هواپیماهای اواکس و هواپیماهای باری بودند.
 
وی گفت: اما ایران با بازگرداندن این هواپیماها مخالفت کرد و آن‌ها را جبران بخشی از خسارت‌ها در جنگ با عراق در سال‌های بین 1980 تا 1988 عنوان کرد.
 
سامرائی افزود: تا سال 1991 نزدیک به 1700 خلبان عراقی وجود داشت و به لحاظ منطقی هر خلبان می‌تواند تا اواخر پنجاه سالگی یک جنگنده را هدایت کند. من مطمئنم که امروز در عراق نزدیک به 400 خلبان هستند که می‌توانند جنگنده‌های سوخوی را هدایت کنند.
 
به گزارش ایسنا، مرضیه افخم، سخنگوی وزارت خارجه ایران پیش از این بازگرداندن هواپیماهای عراقی را با استناد به اظهارات مقامات ارشد عراقی تکذیب کرده بود.

منبع: عصر ایران


نظرات | ۱۳٩۳/٤/۱۳ - کاوه |لینک به نوشته

تاچی متر چیست؟ (آشنایی با نحوه کار تاچی متر)

تاچی متر

ساعتی از فروشگاه خریدم که بر روی قاب آن کلمه تاچی متر "Tachymeter " نوشته شده بود بعد از اینکه از فروشنده سوال کردم که این چی هست و چه کاری انجام میده جواب قانع کننده ای به من نداد و این سوال بعد از سالیان سال دوباره برای من زنده شد. حال جوابی که به نظر من پر ارزش است را برای شما تشریح میکنم.
 
 تاچی متر در معنی کلمه "Tachymeter ": سرعت سنج

حال شرحی بر این معنی: تاچی متر چیزی نیست جر یک سری اعداد که معمولا از 400 کنار عدد 2 شروع و به 60  کنار عدد 12 بر روی قاب ساعت  مچی حک شده ختم میشوند. این سیستم برای اندازه گیری سرعت در محدوده یک کیلومتر طراحی شده است. این اعداد نشانگر سرعت شیئی میباشد که در این محدوده حرکت میکند. برای نمایش این سرعت از ثانیه شمار کورنومتر استفاده میشود البته کسر از ثانیه نیز قابل محاسبه میباشد و فقط نحوه استفاده مهم است شما میتوانید بر حسب سلیقه و دید خود عمل کنید در اینجا ما به شرح نحوه استفاده از تاچی متر در دو مدل مختلف میپردازیم.
 
1- برای اندازه گیری سرعت با توجه به مسافت دقیق (1 کیلومتر):
ابتدا دو نقطه در فاصله یک کیلومتر از هم را مشخص کرده زمان ورود و خروج شیء مورد نظر را اندازه گیری کنید (توسط کورنوگراف ساعت مچی) عقربه کورنومتر شما بر روی هر عدد از اعداد تاچی متر قرار گیرد میانگیر سرعت شیء را نمایش میدهد.
توجه: محدوده برآورد سرعت این ساعتها بین 400 کیلومتر تا 60 کیلومتر در ساعت میباشد. (البته شما میتوانید به گونه ای دیگر برآورد سرعت کمتر یا بیشتر را محاسبه کنید)

مثال ساده: شما در اتوبوس بین شهری در یکی از اتوبانها در حال حرکت هستید در این اتوبان علائم جدا کننده هر کیلومتر مشخص شده است. پس میتوانیم به محض عبور از اولین تابلو کورنومتر خود را فعال کرده و تا عبور از تابلوی بعدی کورنومتر را متوقف کنیم. عقربه کورنوگراف (عدد ثانیه شمار) سرعت میانگین اتوبوس را به شما نمایش میدهد. (امید وارم سرعت اتوبوس شما کمتر از 60 کیلومتر نباشد)
مثال سخت: شما قصد مسافرت با هواپیما را دارید، هواپیما در ابتدای باند ایستاده اگر طول باند را بدانید و یا از تابلوهای روی باند متوجه شوید مسافت طی شده هواپیما جهت تیک آف و پرواز از روی باند چند متر است پس از محاسبه زمان شروع حرکت تا بلند شدن هواپیما از زمین عقربه کورنومتر بر روی هر عدد از اعداد تاچی متر که ایستاد سرعت هواپیما است. سرعت را در متراژ طی شده ضرب کنید حال میانگین سرعت هواپیما برای تیک آف در دست شماست.
مسافت طی شده (کیلومتر)× عدد تاچی متر = سرعت میانگین هواپیما
        2.5Km      × 160 سرعت (26 ثانیه)= 400 کیلومتر
2- برای اندازه گیری مسافت با سرعت ثابت (1 کیلومتر):
شیئی با سرعت ثابت (مثلا 120کیلومتر) درحال حرکت است هر گاه کورنومتر شروع به حرکت کند زمانی که به عدد سرعت مورد نظر برسد (30 ثانیه ) این شیی یک کیلومتر را طی کرده است.

 

منبع: irantimer.com


نظرات | ۱۳٩۳/٤/۸ - کاوه |لینک به نوشته

onLoad and onUnload Example