برای نازنین
 
آه از این لحظه ها که پرپر گشت

                                          بوی پاییز

باز هم باد ســــــرد می آید             بوی پایـــــــــــــــــــیز درد می آید

باغ در غربت فراموشی است           فصل پاییز فصل خاموشی است

شاخه در دست باد پاییز است        برگ با شاخه ها گلاویز   است

برگ ها زرد می شوند  آرام            زخم شب گرد می شوند  آرام

برگ ها در هجوم پاییــــــــزند           حیف از این بر گ ها که می ریزند

لحظه ها بی قرار می گذرد             عمر مثل بهار می گــــــــــذرد

لحظه ها لحظه های بی برگشت      آه از این لحظه ها که پرپر گشت

دل به دنبال آرزو خون شــــد            گل در آغوش رنگ و بو خون شد

باز کن چشــــم سوگواری  را            بنگر این زخم های کاری  را

غافل از کاروان دل ماندیـــــــم            پیش آلاله ها خجــــــل  ماندیم

باز هم بذر کینه می کــاریـــــم            آه از این زندگی کـــــه ما داریم

لحظه ای گوش کن صدایــم  را             مر همی باش زخم هایــــــم را

زندگی وقف گفت و گو تا چنـــد             عمر در کار  آ ر ز و   تا  چنـــد

زندگی فرصتی است فــــــردا را             فرصت از دست می رود ما را

عمر این چند روز فانی  نیــست             مرگ پایان زندگانـــــــــی نیست

عمر مثل دریچه ای باز  اســــت            رخصتی  در  فضای  پرواز  است

کاش می شد بهار را فهمـــید              فرصــــــــت روزگار  را فهمیـــــد

کاشکی دوستی صفایی داشت            عشق مفهوم آشنایی داشــت

کاش دل نقطه ها ی تار نداشت             هیچ آیینه ای غبــــار نداشـــت

کاش ای دوست بی ریا بودیم               ساده  مانـــنــــــد بوریا  بودیم

ساده مانــــــنـــــد روستایی ها              باصــــفــا  مثل  آشنــــایی ها

زندگی ساده بودن است ای دوست         سادگی را سرودن است ای دوست

می شود ساده زیست امـــا ما ...              سادگــی عیب نیست اما ما...

 می شود سبز بود مثل بهـــــار                    زندگی ر ا سرود مثل بهــــــــــار

می شود قد کشید هم چون سرو            راستی آفریـــــــــد هم چون سرو

می شود ایستاد سبز و بلـــــــند                 با خدا دست داد سبز و بلـــــند

می شود آفتاب را فهـــــــــمــــید              معنــــــی  نـــــور ناب را فهمـــــــید

می شود چشمه شد گوارا رفت                می شود تا حضور دریــــــا  رفت

دل اگـــر چشمه ی محبت بــــــود              زندگی جویبار   رحمــــت بــــــــود

دامن از گرد کــــــینــــه می شستیم           بار دیگــــــــر ز ریشـــــــه می رستیم

 

سراینده: (احتمالاَ) دکتر خسرو قاسمیان

منبع: drghasemian.blogfa.com


نظرات | ۱۳٩٢/٦/٩ - کاوه |لینک به نوشته

onLoad and onUnload Example